تدارک تظاهرات بزرگ در لندن

[Farhad]

در آستانه ورود سران بیست کشور سرمایه داری جهان در لندن در دوم آپریل امسال، برای حل بحران اقتصاد جهانی، بحرانی که سیستم سرمایه داری حامی خودشان بانی آن میباشد. کلیه مخالفین خشمگین این سیستم خانمانسوز را در سراسر اروپا و انگلستان به تدارک سازماندهی وسیعی ازاعتراضات خیابانی در لندن وا داشته است. برای نمونه بخش وسیعی از نیروهای آنارشیستی و طرفداران محیط زیست و مخالف سلاههای اتمی وکشتار جنگی برنامه اعتراضی خود را بشکل زیر در پوستر مشترکی بیان کرده اند.

بیش از این صبر، دیگر کافیست
به بانک ها هجوم ببریم
سه روز مبارزه علیه حضور سران 20 کشور سرمایه داری جهان در لندن
1. 28 مارچ تظاهرات وسیع بنام "مردم را مقدم بدانید" ساعت 11صبح از

Embankment to Hyde Park corner

2. اول آپریل بنام "روز دیوانگی مالی" 12 ظهر در
Cannon street, Moorgate, Liverpool Street or London Bridge

3. دوم آپریل بنام " آب شدن گروه 20 " در محل تجمع جی 20
Excel centre Canning Town

در تظاهرات اعتراضی 28 آپریل قرار بر این است که کلیه نیروهایی گوناگونی مثل اتحادیه های کارگری، سازمانهای چپ، طرفداران محیط زیست وطیف وسیعی از آنارشیستها که به شکلی از سیستم سرمایه داری و بحرانهای ناشی از آن رنج میبرند باهم در یک همایش خیابانی شرکت کنند. ولی اگرچه شعار اصلی این تظاهرات بنام "مردم مقدمند" معرفی شده است قرار بر این است که نیروهای آنارشیستی و مخالفین چپ سنتی در یک صف مستقل به همراه این تظاهرات شعارهای مستقل خود را به نمایش بگذارند. از جمله "بانکداران، روسا، وسیاستمدارها مقدمند البته برای چیدن آنها پای دیوارها". شعار دیگرآنها "حرکات مستقیم اعتراضی" است که بر این اساس اعتراضات و شورش های خیابانی را در روزهای دیگر تدارک دیده اند.
خوب " این گوی و این هم میدان" به لندن خوش آمدید، کوله پشتی و کیسه خواب هم یادتان نرود.

گزارش از حسن زنده دل
منبع

وبسایت تظاهرات

نقل قول : مانیفست تظاهرات:

- آیا می توانیم بانکدارها را از قدرت به زیر بکشیم؟

- آیا می توانیم از شر سیاستمداران فاسد خلاص شویم؟

- آیا می توانیم شغل، مسکن و آینده را برای همگان فراهم کنیم؟

- آیا می توانیم مرزها را برچینیم و پاسدار سیاره مان باشیم؟

- آیا می توانیم محیط زیست مان را حفظ کنیم و به بحران آب و هوایی خاتمه دهیم؟‌می توانیم کاپیتالیسم را به تاریخ بسپاریم؟

بله، می توانیم!

[Sepehr]

تظاهرات لندن ضد

G20

اعلام مرگ سرمایه داری در زادگاه سرمایه داری

[Farhad]

کاپیتالیسم در قلب مالی لندن گوشه ای از چهره ی اصلی خود را نشان داد. حکومت <حزب کارگر> بریتانیا ۵۰۰۰ پلیس ضدشورش با یک بودجه ی ۷ میلیون پاوندی بسیج کرده بود تا در آستانه ی دیدار سران گروه ۲۰ در لندن، شهروندان معترض به نظام جهانی استثمار، جنگ و فقر را سرکوب کند.

دهها هزار تظاهر کننده (از دانشجو و کارگر گرفته تا معلم، وکیل و بی کار) از سراسر بریتانیا و اروپا آمده بوندند تا از حق دموکراتیک خود برای اعتراض به نظام سرمایه داری و بحران های دامن گیرش استفاده کنند. محله ی تجاری لندن به عنوان یکی از کانون های اصلی سرمایه (و بحران) به درستی انتخاب شده بود. مردم می گفتند: سرمایه داری یعنی جنگ. به جای چاق تر کردن بانکدارها سیاره مان را نجات دهیم. وام به طبیعت قابل استهلاک نیست. ما تاوان حرص خرپول ها را نمی پردازیم. از دی اکسید کربن یک کالای تجاری دیگر نسازید. (در اشاره به Carbon Trading که شیوه ی انتخابی سرمایه داری برای مقابله با گرمایش سیاره است). در یک اقدام نمادین تظاهر کنندگان شیشه های بانک رسوای RBS نماد بانکداری آزمند از هفت دولت آزاد و ورشکسته ی بریتانیا را شکستند.

چند خیابان آن طرف تر، در کمپین Climate Camp که قرار بود برای ۲۴ ساعت یک خیابان نزدیک مرکز اروپایی تغییرات جوی را به صحنه ی تحصن و فستیوال ضدسرمایه داری بدل کنیم، خود شاهد بودم که چگونه یک گله از سگ های محافظ سرمایه، پلیس های ضدشورشی که خوب می خورند و عضله می سازند و بیش از معلم ها حقوق می گیرند تا در این مواقع <نظم> را حفظ کنند به جان تظاهرکنندگان بی دفاع افتادند. تحصن کنندگانی که به این نظام نابودگر انسانیت و طبیعت اعتراض داشتند. عصر تا شب چهارشنبه این مآموران <ضدشورش> را به جان مان انداختند تا ابتدا محصور و سپس به هر قیمت پراکنده مان کنند. در حالی که شورشی در کار نبود. فقط سرود بود و شعار و همدلی انسان هایی که دنیای انسانی تر، عادلانه تر می خواستند و برای آینده ی سیاره شان اهمیت قائل بودند. وحشیانه با لگد و باتون به جان کسانی افتادند که جز آرمان های مشترک انسانی، بازوهای درهم گره کرده و فریادهایشان هیچ سلاحی نداشتند. صورت ها را خونین کردند. دندان ها را شکستند و تن ها را کوفتند. زن نحیفی که از لیورپول آمده بود و پیش پای پلیس دو دستش را به علامت پیروزی بالا نگه داشته بود می گفت که <تازه این در برابر سرکوب معدن چیان در زمان تاچر هیچی نیست>. ژورنالیست جوانی اهل اروپای شرقی سر پلیس ها فریاد می زد: <شما و ما همه داخل یک گه هستیم. بیایید این طرف خط>. دختر دانش آموزی در صف اول زنجیر انسانی که پاهایش زیر چکمه ها لگد شده بود اما حاضر نبود عقب برود با پلیس بالای سرش بحث می کرد که <من نمی خواهم گستاخ باشم. اما مگر شما خودتان زن و بچه ندارید؟ باید از شغل تان خجالت بکشید.>. بعد از نیمه شب صدها پلیس به جان کمپ افتادند و یکی یکی با لگد و باتون زنجیر انسانی مان را دریدند و تحصن کنندگان را با خشونت تمام پراکننده کردند.

سیستم بار دیگر نشان داد که در قلب سرمایه داری <لیبرال> حتی برای چند ساعت تحمل تجمع مسالمت آمیز و اختلال در Business as usual را ندارد. زخم های پلیس ضدشورش هنوز بر تن مان باقی است. اما چهره ی کریه کاپیتالیسم برایمان عریان تر و عزم مان برای ساختن دنیایی دیگر استوارتر از همیشه است. وعده ی بعدی ما ۲۶ آگوست، لندن.





پشت اسکناس یک دلاری که تظاهرکنندگان چاپ کرده بودند نقل قولی است از دادستان عالی سابق آمریکا، رمزی کلارک:

نقل قول : هدف اصلی ما، از ابتدا تا به امروز، سیطره بر جهان بوده است. یعنی ایجاد و حفظ توان چیرگی بر همه ی ساکنان سیاره، حتی الآمکان بدون خشونت و اگر لازم شد با خشونت. اما هدف سیاست خارجی خارجی ایالات متحده برای چیرگی این نیست که بقیه ی دنیا را بیش از حد برقصاند، بلکه این است که استثمار منابع را تسهیل کند.

پلیس های <مودب> انگلیسی



عکس هایی از <شورش> Climate Camp

http://www.kazannik.com/w_galleries/Climate_Camp_G20/

ویدئو گاردین از تظاهرات ۱ آوریل لندن
http://www.guardian.co.uk/world/2009/apr...ies-london

[Farhad]

مرگ ایان تاملینسون، کارگر روزنامه فروشی که روز اول ماه آوریل حین برگشتن از کارش اتفاقا با پلیس <ضدشورش> نزدیک بانک انگلیس مواجه شد و با ضربه ی پلیس دچار حمله ی قلبی منجر به مرگ شد موجب رسوایی بزرگی برای دستگاه پلیس بریتانیا شده است.

ویدیو این صحنه را که توسط یک فیلمبردار آماتور ثبت شده در اینجا ببینید:

http://www.youtube.com/watch?v=Qrpdrn5kb0s