به مناسبت اول ماه مه ۲۰۰۹ در ایران

[Farhad]

در رثای روزی که فاشیست های حاکم بر ایران دلارا را به دار کشیدند و کارگران را زدند و زندانی کردند شعر تکرار شاملو را بازخوانیم:

...
جنگل آینه ها به هم درشکست
و رسولانی خسته بر گستره تاریک فرود آمدند
که فریاد درد ایشان
به هنگامی که شکنجه بر قالبشان پوست می درید
چنین بود:
« - کتاب رسالت ما محبت است و زیبائی ست
تا بلبل های بوسه بر شاخ ارغوان بسرایند


شور بختان را نیکفرجام
بردگان را آزاد و
نومیدان را امیدوار خواسته ایم
تا تبار یزدانی انسان
سلطنت جاویدانش را
در قلمرو خاک
باز یابد

کتاب رسالت ما محبت است و زیبائی ست
تا زهدان خاک
از تخمه کین
بار نبندد »
***
جنگل آئینه فرو ریخت
و رسولان خسته به تبار شهیدان پیوستند،
و شاعران به تبار شهیدان پیوستند
چونان کبوتران آزاد پروازی که به دست غلامان ذبح می شوند
تا سفره اربابان را رنگین کنند
و بدین گونه بود
که سرود و زیبائی
زمینی را که دیگر از آن انسان نیست
بدرود کرد

گوری ماند و نوحه ئی
و انسان
جاودانه پا دربند
به زندان بندگی اندر
بماند

[Sepehr]

هیچ امیدی به آینده انقلاب در ایران نیست.

با این شدت سرکوب کارگران و سازماندهان جنبش کارگری. و فقر روز افزون کارگران که هر روزه باعث تحلیل رفتنشان میشود و در درد معاش ابتدایی اسیر و خرد و نا امیدشان میکند.

زنده باد تنها امید زندگیم , انقلاب !